فى المثل : 1 - از نظر سياستمدارى و تيزبينى و تصميم‌گيرى و شجاعت كمبودى نداشته باشند و الّا اگر خللى در عقل آنها باشد يا مدّتها در يك مسأله كوچك بايد بررسى كنند تا به نتيجه برسند يا در موقع تصميم‌گيرى ترديد و دودلى داشته باشند يا انسانهاى ترسو و بزدلى باشند از چشم مردم افتاده و حتى مورد استهزاء آنان نيز واقع مىشوند و اين با هدف از بعثت آنها سازگار نيست . 2 - از نظر روحى و اخلاقى بايد يك انسان نمونه و كاملى باشند كه كمالات اخلاقى را در حدّ اعلا واجد بوده و از رذائل اخلاقى كاملا بدور باشند مثلا شجاع‌تر ، متواضع‌تر ، ايثارگر ، كريمتر و . . . باشند و داراى حسد و كينه و تكبر و عجب و . . . نباشند كه اينها با هدف بعثت سازگار نيست . 3 - از نظر خلقت و ساختمان جسمانى بايد از امراض از قبيل جذام ، برص ، كرى ، لالى و . . . و هر مرضى كه موجب فرارى بودن ديگران از وى مىگردد سالم باشد و گرنه غرض از بعثت حاصل نمىگردد . 4 - از لحاظ نسب بايد از خاندان كريم و بزرگوار و خوشنامى باشند و به تعبير زيارات در اصلاب شامخه و ارحام مطهره پرورش يافته باشند همگان والدين آنها را به نيكى و ستودگى بشناسند زيرا انسانهاى اصيل و شريف هرگز حاضر نمىشوند زير بار يك فرد العياذ باللّه زنازاده و يا غلام زاده و . . . بروند و غرض حاصل نمىشود . در همين رابطه جمله‌اى از حاشيه كتاب شرح باب حادى عشر ص 43 نقل مىكنم : قيل آباء النبى ( ص ) من آدم الى عبد اللّه ( ع ) كانوا احدا و خمسين رجلا على عدد ركعات الصلاة اليوميه سبعة عشر كانوا انبياء و سبعة عشر كانوا اوصياء و سبعة عشر كانوا ملوكا و الظاهر ان هؤلاء لم يكونوا اهل الفتره بل